نگاهی به فیلمِ «هفت و نیم»؛ به کارگردانیِ نوید محمودی
![نگاهی به فیلمِ «هفت و نیم»؛ به کارگردانیِ نوید محمودی 1 فیلم هفت و نیم](/wp-content/uploads/2020/10/فیلم-هفت-و-نیم-19.jpg)
۲۱ مهر (میزان) ۱۳۹۹ – ۱۲/ ۱۰/ ۲۰۲۰
– نام فیلم : “هفت و نیم”
– کارگردان : نوید محمودی
– فیلمنامه: جمشید محمودی
– تهیه کننده: جمشید محمودی
– محصول سال: ۱۳۹۹
– اسامیِ بازیگران فیلم هفت و نیم به ترتیب قصه ها عبارتند از:
۱- قصه شبانه: ندا جبرائیلی، شادی مختاری، آتیه جاوید
۲- قصه نگار: هستی مهدوی، محمدرضا غفاری
۳- قصه ناهید: آناهیتا افشار، علیرضا کمالی نژاد
۴- قصه فرشته: فرشته حسینی, حسین مهری، رؤیا جاویدنیا، هانیه قاسمی
۵- قصه نیلوفر: شیدا خلیق، علیرضا استادی
۶- قصه شکر: متین حیدرینیا، روژان تقی زاده
۷- قصه راحیل: افسانه کمالی، زهرا بهروزمنش، مهسا همتی، محیا صدرزاده، آؤمیتا فروزنده، فاطمه صادقی
فیلم «هفت و نیم» ماجرای زندگی هفت دختر افغان و ایرانی را در هفت اپیزود به صورت سکانس پلان روایت میکند، هفت و نیم قصه دخترانی است که جمعه شب مراسم عروسی آنها برگزار شود اما هر کدام از آنها به نوعی درگیر مسألهای هستند. این فیلم محصول مشترک ایران و افغانستان است. قصه شبانه، قصه نگار، قصه ناهید، قصه فرشته، قصه نیلوفر، قصه شکر، قصه راحیل هفت قصه این فیلم هستند. (خبرگزاری ایرنا، ۱۳۹۹)
نوید محمودی، متولد سال ۱۳۵۹ در ولایت پروان افغانستان است و علاوه بر کارگردانی، تهیه کننده، نویسنده و شاعر نیز هست. وی در شش سالگی به همراه خانواده به ایران مهاجرت کرد. فیلم «چند متر مکعب» در سال ۱۳۹۲ شهرت بسیاری برای محمودی به همراه آورد. محمودی پس از این فیلم نیز به تولید آثاری پرداخت که دغدغه مهاجران افغان را به تصویر می کشد. او اولین فیلم سینمایی خود در مقام کارگردان یعنی فیلم “رفتن” را در سال ۱۳۹۵ جلوی دوربین برد و بعد از آن فیلمهای سینمایی “رونا جان”، “شکستن همزمان بیست استخوان”، “مردن در آب مطهر” و در نهایت “هفت و نیم” را کارگردانی کرد. محمودی با آثارش در بیش از ۱۰۱ جشنواره فیلم بین المللی حضور داشته و جوایز مختلفی را از آن خود کرده است.
برادر او جمشید محمودی، تهیه کنندگی آثار او را بر عهده دارد. محمودی علاوه بر سینما در تلویزیون هم فعال است و سریالهای “دلدار” و “سایهبان”، فیلم های تلویزیونی “می تونه آخریش باشه” و “قلب ها با خبر از عاطفه اند” و برنامه تلویزیونی زنان قصه ما از جمله آثار او در رسانه ملی هستند. هشتمین دوره جشنواره فیلم پارسی در سیدنی استرالیا، جایزه بهترین فیلم خود را به هفت و نیم اهدا کرد. این فیلم همچنین برای اولین بار در جشنواره فیلم بوسان به نمایش درآمد. هفت و نیم در سومین حضور بینالمللی خود در جشنواره بینالملل فیلم بلک مووی۲۰۲۰ سوئیس به نمایش درآمد. (خبرگزاری ایمنا، ۱۳۹۹)
برخی منتقدین معتقدند که متاسفانه «هفت و نیم» تنها یک اشاره ژورنالیستی به موضوع ارتباط جنسی خارج از ازدواج زنان، تغییر جنسیت، مهاجرت و کودک همسری محسوب می شود. این موضوع واقعیتی انکار ناشدنی است که جامعه ایران هنوز نتوانسته نگاهی برابر به مقوله زنان و مردان داشته باشد و همین تفاوت ها سبب رخ دادن فجایع بسیار شده است. اما زمانی که فیلمی سینمایی درباره یک معضل اجتماعی ساخته می شود، می بایست نگاهی عمیق تر و موشکافانه تر به سوژه خود داشته باشد و صرف مطرح کردن یک موقعیت ساده و بی جزئیات، نمی تواند ارزش سینمایی چندانی داشته باشد.
در هر هفت اپیزودی که در فیلم «هفت و نیم» به نمایش در می آید، نشانی از پرورش سوژه و حتی ایده های بکر برای پرداختن به یکی از مهمترین معضل جامعه زنان وجود ندارد. در اینجا، تنها زمانی که دوربین روشن می شود زن در حال التماس به مرد و مرد نیز حال شماتت و به کارگیری خشونت علیه زنان است. این رویه در تمام اپیزودهای فیلم تکرار می شود، با این تفاوت که گاهی سوژه از ارتباط جنسی خارج از ارتباط دختر به تغییر جنسیت تغییر می کند! (کریمی، ۱۳۹۹)
همچنین به گزارش شهرآرا نیوز؛ بتول سیدحیدری، دانشجوی دکتری و فعال حوزه زنان، در نقد فیلم هفت و نیم می گوید: فیلم سازان ایرانی اصولا برای اجرای نقش کارکتر افغانستانی از بازیگران ایرانی استفاده می کنند و به باور وی، جا داشت کارگردان زمان بیشتری را صرف میکرد تا استعدادهای حاضر در بین علاقمندان به این هنر را از بین مردم خودش انتخاب میکرد و داستان فیلم را با لهجه و بازی جوانان افغانستانی که قابل دسترس و مستعد هم هستند، پیش میبرد. همچین به عقیده ی وی، اتفاق ناخوشایند و تامل برانگیزی که دراین فیلم میافتد و ذهن بییننده را تا پایان فیلم درگیر میکند، نشان دادن تصویری سیاه از دختران و مردان افغانستانی در مقابل تصویر سفید از دختران و مردان ایرانی است. در فیلم هفت ونیم دختران افغانستانی همه شخصیتهایی وابسته، ترسو، منفعل، ناآگاه و بی دست و پا هستند، اما در مقابل دختران ایرانی دلسوز، جسور، آگاه، همدل و یاری رسان به تصویر کشیده شدهاند. مردان افغانستانی هم متعصب، سخت گیرو دیکتاتور نشان داده شدهاند اما در مقابل مردان ایرانی فیلم شجاع، آگاه، ناجی دختران و خیراندیش بودند. (شهرآرا نیوز، ۱۳۹۹a)
– همچنین در نقدی تخصصی تر از مسعود میمنت در شهرآرا نیوز، اگر هفت و نیم را با نمونههای مشابهش (از نظر ساختار) در سینمای سال های اخیر جهان مثلا دو فیلم «قصه های وحشی» و «تصنیف باستر اسکراگز» مقایسه کنیم ناتوانی هفت و نیم بیشتر عیان میشود. در این دو فیلم، هر اپیزود موقعیت های به شدت درگیرکننده ای دارند که حتی برای رفتن به اپیزود بعد نمی توانیم از آن ها دل بکنیم در حالی که شبه موقعیت ها در هفت و نیم آن قدر سست اند که ارتباط حسی با آن ها برقرار نمیکنیم. نکته دیگر این است که این فیلم ها اصراری بر ایجاد اشتراک تحمیلی در موضوع و ایده ندارند. آن ها چند موقعیت پیچیده را با هنر تصویر به نمایش میگذارند که بعد از شکلگیری فرم ممکن است ما را ناخودآگاه به کشف نقاط اشتراک اپیزودها هم برسانند، اما در هفت و نیم اشتراکات تحمیلی هستند. (شهرآرا نیوز، ۱۳۹۹b)
[۱] خبرگزاری ایرنا، (۱۳۹۹)، «هفت و نیم»؛ قصه زنان ایران و افغانستان، کد خبر: ۸۳۸۹۹۵۰۶، دسترسی در https://life.irna.ir/news/83899506/
[۲] خبرگزاری ایمنا، (۱۳۹۹)، “همه چیز درباره فیلم هفت و نیم”، کد خبر ۴۳۷۰۷۰، دسترسی در https://www.imna.ir/news/437070/
[۳] شهرآرانیوز، (۱۳۹۹a)،”نگاهی به فیلم سینمایی هفت و نیم | نباید رسالت خود را در قبال مردم فراموش کنیم”، کد خبر: ۳۷۹۷۶، دسترسی در https://shahraranews.ir/fa/news/37976/
[۴] شهرآرانیوز، (۱۳۹۹b)، “نقدی بر فیلم «هفت و نیم» ساخته برادران محمودی”، کد خبر: ۳۸۷۰۱، دسترسی در https://shahraranews.ir/fa/news/38701/
[۵] کریمی، میثم، (۱۳۹۹)، “نقد و بررسی فیلم هفت و نیم”، دسترسی در https://moviemag.ir/cinema/movie-reviews/iran/26945-